insanlar dolaşıyorlar ordan oraya

neden geldik buraya diyorum, susuyorsun.

gözlerimin içine bakıyorlar,

ne dediklerini anlayamıyorum.

sesler bazen çığrından çıkıyor ama

sen irkilme refleksini kaybetmiş gibisin.

bak karanlık, göz bebeklerin buna da alışmış.

artık elinde olmayan o tepkilerini bile

kontrole almak için canhıraş bir çabadasın.

ama yine de

sen, açık büfe bulunmayan bir semtte

sigaranın bittiği bir gece vaktindesin

kendini mecburiyetten sınıyorsun.

ben, önümdeki sigara ve

çakmağa aynı uzaklıktayım.

canım istemiyor.